سفارش تبلیغ
صبا ویژن

عـطر ظهــور

آنکه تو را ندارد چه دارد و آنکه تو دارد چه ندارد؟

منتظر یک اشاره است سفالم....

چشم مرا دید و دل سپرد به فالم

دست مرا خواند و گریه کرد به حالم

 

روز ازل هم گریست آن ملک مست...

نامه ی تقدیر را که بست به بالم

 

مثل اناری که از درخت بیفتد

در تب و تاب رسیدن به کمالم

 

هر رگ من رد یک ترک شده بر تن

منتظر یک اشاره است سفالم

 

هرکه جگر گوشه داشت خون به جگر شد

در جگرم آتش است ،از که بنالم ؟!

 

پ ن: 

صبر طاقت فرسایی است

چشمتو بر میگردونی میبنی هیچکیو هیچیو نداری...

خسته تر از همیشه...

خیلی سختمه نوشتن بعد مدت ها...

اونقدری که انگار عادت کرده باشی غماتو فقط بباری...

اونقدری که حس میکنی غم داره خفت میکنه....

امروزم جمعه با این سختی و تنهاییش گذشت...

آخدا میشه یه نظر کنی به حالم؟

به زنذگیم؟

دیگه نای ادامه دادن ندارم....



[ جمعه 101/9/4 ] [ 8:0 عصر ] [ شهیده ] نظر

تو باورم کن..

مولای خوبم

کمکم کن...

در این دنیای رنگارنگ بیا دستم را بگیر...

شاید من سهمی بزرگتر از چیزی که دارم و هستم را بخواهم...

که این ذات و خواستن را تو در من قرار دادی...

ولی اینکه اینجوری دلم بگیره و حس ناتوانی کنم هم تو توی من قرار دادی...

پس هم دردم دست توه هم درمونم مگه نه؟

انسان یه چیز منحصر به فردیه

هم دوست داری همه چیو داشته باشی و به لذت های دنیاییت برسی

هم میترسی حب دنیا بگیره تموم قلبتو

و همون لحظه از خودت از همه چی میگذری که حب دنیا اخرتتو خراب نکنه

ولی ته دلت خیلی چیزا میخوای

ما توی تضاد کامل داریم زندگی میکنیم 

بین خواستن و نخواستن...

بین خوب و خوب تر

بین بد و بدتر

ولی تو که از دل بندت خبر داری

تو که حال و روزمو میبنی..

تو که این جنگیدن های خودمو با خودم میبینی...

این دست و پا زدن و به هیچی نرسیدن و میبنی...

یه ماه دیگه21 سالم میشه و چی تو ذهنم بود و به کجا رسیدم...

منی که اونقدر دروت گرام که جز تو هیجگس نمیتونه ببینه چی تودلم میگذره...

حتما یه راه حلیم براش داشتی که اینجوری منو افریدی...

حتما ..

جز اشک و اومدن در خونت چجوری حالمو میتونم بهتر کنم؟

چه راه حلی برام داری؟

امشب دارم حاشیه سازی میکنم برات بذار بگم 

میشه حالمو خوب کنی؟ انتظار خوب ندارم. فقط یکم بهتر...

این زندگی انقدر بهم سخت گرفته که حس مبکنم نمینونم نفس بکشم

هنوز اول مسیر خودمو باختم

میشه اینعمه غم. اینهمه غصه رو کمتر کنی برام؟

فقط میتونم بگم ممنون که قدرت اشک ریختن و هق هق زدن رو به من دادی

که بتونم ببارم و ببارم

و ادامه بدم...

 

پ ن:

ببخشید این همه مدت نبودم

قول میدم بیشتر باشم

5/شهریور/1401



[ شنبه 101/6/5 ] [ 2:34 صبح ] [ شهیده ] نظر

دلتنگی

[ چهارشنبه 101/3/4 ] [ 2:29 عصر ] [ شهیده ] نظر

ته دنیا

[ پنج شنبه 101/1/4 ] [ 2:7 صبح ] [ شهیده ] نظر

بدون شرح

[ چهارشنبه 100/12/25 ] [ 1:43 صبح ] [ شهیده ] نظر

نگاه

[ پنج شنبه 100/12/5 ] [ 4:23 عصر ] [ شهیده ] نظر

آرزو

[ جمعه 100/11/15 ] [ 2:28 صبح ] [ شهیده ] نظر

پناه...

[ یکشنبه 100/10/19 ] [ 12:7 صبح ] [ شهیده ] نظر

فصل بد...

[ یکشنبه 100/5/31 ] [ 1:41 صبح ] [ شهیده ] نظر

روزنامه ی چندین روز...

روز ها و لحظه ها و ثانیه ها گذشت...

روزهایی که از غصه میخواستم دق کنم ولی نذاشتم صدام به هیچکس برسه حتی مامان بابام!

روزایی که تنها بودم و کسی نمیدونست کجام و چیکار میکنم و حالم خوبه یا نه!

راستش شاید اون روزا باید طی میشد تا میفهمیدم کی نگرانمه و کی حالم براش مهنه!

راستش روزای آسونی نبود باعث یه خسارتایی شد که شاید هیچوقت جبران نشن

راستش لحظه هایی رو سپری کردم تنهایی که هیچ وقت حتی فکرشو نمیکردم!

راستش فکر نمیکردم انقدر سخت باشه...

سال کنکور چه سالی بود!

خدا خیلی کمکم میکرد و من همیشه ازش میخواستم بهم توانشو بده که وظیفمو انجام بدم

شاید حتی اشتباه انجام داده باشم وظیفمو!

ولی انجام دادم...

از خدا اصلا شکایت نکردم ولی ازش کمک میخواستم 

روزایی بود که دلم میگرفت تو اون کتابخونه، کتابخونه ای که پناهم شده بود...

جایی که هیچکس ازم خبر نداشت، خودم بودم و خودم....

دیگ روزای آخر انقدر اذیت بودم میرفتم مینشستم رو پله تو حیاط و نگاه بع اسمون میکردم و گربه میکردم

ازش صبوری میخواستم ازش کمک میخواستم...

فقط اون سوختنمو میدید و کمکم میکرد، چقدر خوبه که دارمت آخدا...

خودمو دلداری میدادم که قراره بعد از این آزمون چه کارایی انجام بدم و کجاها برم

تاریخ به تاریخ سفرهام مشخص بود و بهشون که فکر میکردم بهتر میشد حالم

خدا کمک کرد و تموم شد آزمون...

قرار بود فرداش برم تهران...

پسرعموم کرونا گرفت و شرکت پدرم رفت روهوا و نمیشد بریم

موندیم و نرفتیم....

گفتیم خوب که شد اومد میریم تبریز ...

به چنددروز نگذشت که پسر عمه ی جوونم...

21 تیر ساعت2 بود یجوری بودم گریه کردم و یه درددل حسابی تو نوت گوشیم نوشتم 

و ساعت4 خوابم گرفت.

ساعت 5:30 با حالت شوک نشستم وقتی تماس گرفتن و گفتن تموم کرده...

یه جوون28 ساله ی مجرد تو خواب سکته ی قلبی زد...

و هیچ دکتر و امبولانسی به دادش نرسیده بود و شاید اگ بود حیلی راحت بر میگشت...

حال همه بد شد

پسر عموم کرونا رو به عمو و زن عموم انتقال داد و حال هردوشون بد شد

بیمارستان بستری شدن

فشارایی که رو پدرم بود بیشتر و بیشتر شد...

تا پری شب پدرم حالش خوب نبود

همش میرفتم بالاسرش نگاش میکردم که خوبه یا نه!

صدام کرد بهش قرص دادم و خوابید

یهو با جیغ مادرم بیدار شدم و چیزی رو دیدم که نباید میدیدم...

منم باید اون لحظه مثل مامانم گریه مبکردم از شوکی که بهم وارد شده بود

ولی دست و پای خودمو نباید گم میکردم

هرجوری شده زنگ زدم امبولانس و اونا گفتن نمیان زود زنگ زدم شوهرای دختر عمه هام

نمیدونم چحوری شد و زود اماده شدم و چجوری امادش کردیم و بردیمش بیمارستان

بماند با چه چیزایی روبرو شدم

با چه برخوردایی

با چه حرفایی...

همون لحظه از خدا خواستم هیچکی محتاج این دکترای خیر ندیده نشه...

هرجوری بود به خیر گذشت

نتونستم چشامو رو هم بذارم همش مراقبش بودم و تا امروز یکم بهتر شد

حالا متوجه شدم عموم ریه هاش بدجوری درگیر شدن و ...

از این طرف دقیقا از روز فوت علی کولرمون سوخت و لباسشوییمون خراب شد

و شرایط خیلی سخت شده

 

خیلی....

 

میدونی هر لخظه دارم شکرتو بجا میارم

انقدر خوبی که پشت هم داری منو ازمایش میکنی با چیزای بزرگ و کوچیک

میدونم همش بخاطر خودمه، خودتم کمکم میکنی میدونم

ولی از ته دلم شکرت میکنم که پدرمو به من بخشیدی

 

شرایط روحی روز به روز بهتر که نشد هیچ بدترم شد

ولی من صبورم، اون همه صبریه که خودت بهم دادی

چند روز دیگه یه ازمون سخت دیگه میخوای ازم بگیری

و شاید غول مرحله ی اخر باشه

ولی تنهام نمیذاری مگه نه؟

 

خدایا اومدم بگم شکرت بابت همه چی

نمیدونم چی در انتظارمه

ولی تو از قبلش به من صبر میدی کمکم میکنی

مرسی ازت محبوبم....

28 تیر / 1400



[ یکشنبه 100/4/27 ] [ 1:44 عصر ] [ شهیده ] نظر

<< مطالب جدیدتر :: مطالب قدیمی‌تر >>